حلّى در كتاب تحرير مىباشد . قوله : مأخذه : يعنى مأخذ قول . قوله : تقديم الام على الاب : يعنى همانطوريكه پدر و مادر در طبقه اوّل بوده و هردو قريب طفل مىباشند و در اين طبقه مؤنث يعنى مادر بر مذكر كه پدر باشد مقدّم است در ساير طبقات و مراتب نيز حكم بايد چنين باشد ، بنابراين اگر در مرتبه دوم خواهر و برادر باشند خواهر بر برادر مقدّم است چنانچه اگر در طبقه سوّم خاله و دائى يا عمّه و عمو باشند خاله و عمّه بر دائى و عمو مقدم هستند . قوله : و اقوم بمصالحه : يعنى مصالح ولد . قوله : سيّما الصغير و الانثى : يعنى خصوصا اگر ولد صغير و دختر باشد . قوله : و اطلاق الدليل : اينعبارت كلام شارح ( ره ) است . قوله : يقتضى التسوية بينهما : يعنى بين مذكر و مؤنث . قوله : كما يقتضى التسوية بين كثير النصيب و قليله : چنانچه اگر طفل دائى و عمو داشته باشد هردو با هم مساويند اگر چه عمو نصيبش دو برابر دائى است . قوله : و من يمتّ بالابوين : كلمه [ يمتّ ] يعنى منتسب مىباشد . متن : و قيل : إن الأخت من الأبوين أولى من الأخت من الأم ، و كذا أم الأب أولى من أم الأم ، و الجدة أولى من الأخوات ، و العمة أولى من الخالة نظرا إلى زيادة القرب ، أو كثرة النصيب .